Leczenie kończyn dolnych hvn - żylaki

Leczenie kończyn dolnych

Przewlekła niewydolność żylna (CVI) charakteryzuje się patologicznym stanem żył kończyn dolnych, co jest spowodowane naruszeniem normalnego odpływu krwi żylnej. Nieprzyjemne objawy, niebezpieczne konsekwencje, a także problemy estetyczne, które wywołują niewydolność żylną, są ważnymi przyczynami znalezienia najskuteczniejszych metod leczenia tej choroby. Ponadto statystyki wskazują, że problem ten dotyczy coraz większej liczby młodych ludzi, mimo że CVI jest charakterystyczne dla osób starszych.

Przewlekła niewydolność żylna kończyn dolnych

Przyczyny i czynniki ryzyka

Przewlekła niewydolność żylna rozwija się w żyłach podskórnych kończyn dolnych i jest jednym z najbardziej rozpowszechnionych zaburzeń żylnego wypływu krwi. Główne powody pojawienia się CVI są zwykle przypisywane zaburzeniom pracy zastawek żylnych i zmianom patologicznym w ścianach żylnych, które prowadzą do stagnacji krwi i późniejszej ekspansji żył.

Czynnikami ryzyka wywołującymi rozwój niewydolności żylnej są:

  • nadwaga;
  • dziedziczna predyspozycja;
  • ciąża i proces porodu;
  • przyjmowanie leków hormonalnych;
  • nadmierne obciążenie nóg związane ze sportem lub koniecznością długotrwałego stania;
  • brak mobilności;
  • urazy kończyn dolnych;
  • noszenie zbyt ciasnych ubrań;
  • skłonność do zaparć.

Przyjmowanie leków hormonalnych jest przyczyną CVI

Czynniki te powodują zwiększenie przepływu krwi do dolnej części ciała, przyczyniając się do wzrostu ciśnienia krwi na ściankach żył kończyn dolnych, co prowadzi do poszerzenia żył i naruszenia krążenia krwi.

Na stan ściany żylnej wpływa również styl życia danej osoby, system odżywiania i obecność szkodliwych nawyków. Niedobór niezbędnych witamin i pierwiastków prowadzi do ścienienia ścian żył i utraty ich elastyczności. Czynnikiem wiekowym, który powoduje spadek napięcia ścian żylnych w wyniku procesów starzenia, jest także jedna z przyczyn rozwoju CVI.

Rozwój niewydolności żylnej

Symptomatologia choroby

W początkowym stadium rozwoju niewydolności żylnej objawy choroby objawiają się poczuciem zmęczenia i ciężkości kończyn dolnych.Nieprzyjemne doznania pojawiają się zwykle późnym wieczorem, zwłaszcza jeśli osoba cały dzień stoi lub siedzi. Podczas aktywnego ruchu objawy ustępują. Często takie objawy pozostają bez należytej uwagi, ponieważ zmęczenie nóg zwykle wiąże się z ciężkim dniem pracy lub innym codziennym stresem. Ale jeśli nie podejmiesz żadnych działań i nie potraktujesz tej choroby, CVI wywoła bardziej poważne objawy:

  • swędzenie i mrowienie w kończynach dolnych;
  • chrapliwe uczucie w nogach;
  • drgawki w kończynach dolnych;
  • silny obrzęk (piszczel i stopy mogą puchnąć);
  • ból w nogach.

Obrzęk nóg z CVI

Objawy nasilają się w zależności od stopnia rozwoju choroby, powodując wiele niedogodności w codziennym życiu osoby narażonej na CVI. W zaawansowanym stadium choroba często prowadzi do powikłań w postaci zaburzeń pigmentacji skóry kończyn dolnych i ekspansji żył podskórnych. Ciemne plamy pojawiły się na nogach, skóra stała się nieelastyczna, a żyły puchły i wybrzuszały się, co wygląda nieestetycznie. W zaawansowanych przypadkach możliwe jest tworzenie owrzodzeń troficznych, które pojawiają się na podudzie.Wrzody nazywane są nie gojącymi się ranami, wywołanymi przez żylne przekrwienie i następną martwicę tkanek. Niebezpieczeństwo takich wrzodów jest wysokie prawdopodobieństwo ich infekcji i rozwoju procesów zapalnych.

CVI, szczególnie we wczesnym stadium choroby, jest dość skuteczny w leczeniu. Dlatego też, po zauważeniu pierwszych objawów lub objawów niewydolności żylnej, należy skonsultować się ze specjalistą i rozpocząć przepisane leczenie.

Metody diagnostyczne

Najskuteczniejsze leczenie określa się dopiero po dokładnym rozpoznaniu żył kończyn dolnych. Do nowoczesnych metod badań, które pozwalają zidentyfikować niewydolność żylną we wczesnych stadiach rozwoju, należą:

  1. Dopplerografia;
  2. flebografia.

Metoda USG (Doppler) może wykryć naruszenia krążenia krwi w kończynach dolnych, ocenić stan żył, a także wykryć w nich skrzepy krwi (skrzepliny).

Flebografia, która jest również nazywana flebografią, jest metodą badania rentgenowskiego. Ta metoda pozwala wizualizować rozmieszczenie żył w określonym obszarze ciała i identyfikować możliwe uszkodzenia, które utrudniają krążenie krwi.

UZGD żył kończyn dolnych

Osobom z predyspozycją do CVI w zapobieganiu rozwojowi choroby zaleca się regularne badanie pod kątem zmian patologicznych w żyłach kończyn.

Terapia zachowawcza

Leczenie zachowawcze mające na celu wyeliminowanie niewydolności żyły opiera się na terapii lekowej.

Kompleksowe leczenie wymaga normalizacji krążenia krwi i mikrokrążenia krwi, a także poprawy ściany żylnej. Stosowanie leków jest szczególnie skuteczne w zapobieganiu CVI i leczeniu początkowych stadiów choroby. Również leczenie operacyjne zachowawcze jest zalecane przed zabiegiem operacyjnym w celu usunięcia uszkodzonych żył oraz w okresie pooperacyjnym.

Zachowawcze leczenie niewydolności żylnej

Leczenie niewydolności żylnej odbywa się za pomocą leków krwiopochodnych, należących do grupy angioprotekcyjnych. Głównym zadaniem leków przeczyszczających jest normalizacja odpływu krwi z okolicy kończyn dolnych.

Aby zwiększyć skuteczność terapii, można je stosować w połączeniu z innymi lekami z grupy angioprotektorów,przyczyniając się do poprawy krążenia krwi i korzystnego wpływu na stan naczyń krwionośnych. Leki te obejmują:

  • glukokortykosteroidy. Działają przeciwzapalnie i zapobiegają wystąpieniu reakcji alergicznych;
  • miejscowe środki znieczulające. Mające na celu blokowanie powstawania i rozprzestrzeniania się impulsów bólowych we włóknach nerwowych;
  • antykoagulanty. Są zaprojektowane, aby zapobiegać tworzeniu się skrzepów krwi, zmniejszać obrzęki i zwalczać stany zapalne;
  • fibrynolityki. Mają także działanie przeciwzakrzepowe, pomagają zmniejszyć lepkość krwi;
  • bioflawonoidy. Mają działanie venotonic, zmniejszając przepuszczalność naczyń i regulując ich pojemność.

Leczenie CVI może obejmować inne leki zwężające naczynia krwionośne, wzmacniające naczynia włosowate i przeciwutleniające.

Terapia radykalna

Leczenie radykalne stosuje się w celu normalizacji krążenia krwi w kończynach dolnych poprzez usunięcie uszkodzonych żył. W nowoczesnych warunkach przewlekłej niewydolności żylnej dolnych kończyn leczonych za pomocą następujących metod:

  • skleroterapia. Ta procedura polega na tworzeniu się blizny na miejscu patologicznie zmienionej żyły, wprowadzając do niej specjalny lek do obliteracji. Stosuje się go głównie z małą średnicą rozszerzonych żył. Skleroterapia jest wystarczająco skuteczną i mało traumatyczną procedurą, wykonywaną w znieczuleniu miejscowym;

Leczenie CV za pomocą skleroterapii

  • chirurgia laserowa. Technika laserowa służy do eliminacji zarówno dużych rozszerzonych żył, jak i żylaków nóg. Leczenie polega na naświetlaniu światłem lasera z żyły, po czym ma miejsce łączenie. W rezultacie uszkodzona żyła całkowicie znika. Ta procedura jest wykonywana bez cięć;

Terapia laserowa

  • leczenie chirurgiczne. Aby usunąć zmienione żyły chirurgicznie, wykonuje się kilka małych nacięć tkanek miękkich. Za ich pośrednictwem uzyskuje się dostęp do uszkodzonej żyły za bandażowanie, a następnie usuwanie. Technika ta jest stosowana, gdy jest to konieczne do usunięcia żył o dużej średnicy i polega na zastosowaniu znieczulenia ogólnego.

Chirurgiczne leczenie CVI

Istnieją inne metody usuwania żył, takie jak usunięcie żył uszkodzonych przez żylaki, phlebectomy, przeciekanie żył i ich endoskopowe usunięcie.

Środki zapobiegawcze

Przewlekłe zmęczenie, ciężkość i dyskomfort nóg to niepokojące objawy wskazujące na rozwój niewydolności żylnej. Choroba ta musi być leczona w sposób kompleksowy, z wykorzystaniem nie tylko leków, ale również środków zapobiegawczych. Profilaktyka problemów z żyłami na nogach obejmuje:

  • odmowa zbyt wąskiego, ściskania ubrań i butów na wysokich obcasach;
  • odmowa wizyty w saunie lub saunie w celu uniknięcia przeciążenia statków;
  • ostrożne podejście do oparzeń słonecznych;
  • prawidłowe żywienie, które jest jednym z podstawowych czynników wpływających na skład krwi i stan żylnej ściany. Unikaj zbyt tłustych, pikantnych potraw, słodyczy i wędzonych potraw. W diecie muszą koniecznie być obecne warzywa i owoce, które pomagają wzmocnić naczynia;

Prawidłowe odżywianie – zapobieganie chorobom żylnym

  • stosowanie dużej ilości płynu, mianowicie – czystej wody, zapobiegającej lepkości krwi;
  • odmowa palenia i picia alkoholu;
  • ćwicz gimnastykę specjalną i aktywny tryb życia, który pomaga normalizować krążenie krwi.

Jeśli potrzeba stania lub siedzenia przez dłuższy czas wiąże się z aktywnością zawodową, należy również przestrzegać określonych zaleceń: rób małe przerwy w pracy, nie stój w bezruchu, nie rzucaj jednej stopy na drugą w pozycji siedzącej, postaw stopy na małym stojaku. Przestrzegając tych zasad, można zapobiec rozwojowi CVI i uniknąć jego konsekwencji.

Ogólna koncepcja choroby

Przewlekła niewydolność żylna kończyn dolnych jest zespołem objawów charakteryzujących się słabym przepływem krwi w wyniku zmniejszonej drożności naczyń i zaburzeń samego mechanizmu krążenia.

Jeśli dana osoba jest zdrowa, odpływ zwykle przechodzi przez żyły do ​​serca. Pomaga w tym system zaworów, który nie pozwala na przepływ zwrotny. Ważną rolę w krążeniu odgrywa redukcja mięśni udowych, a także zdrowy stan ścian naczyń krwionośnych.

Kiedy przepływ krwi jest zaburzony, krew żylna zatrzymuje się w kończynach dolnych, przelewa naczynia krwionośne.W wyniku tego powstają obrzęki, zmiany troficzne, pojawia się niewydolność żylna, której objawy, w przypadku braku leczenia, nasilają się i stają się bolesne.

Objawy choroby

Objawy niewydolności żylnej u ludzi mogą się różnić, ale jeśli pojawią się następujące objawy, nie trzeba opóźniać wizyty u lekarza:

  • zmęczenie i ciężkość po dłuższej ekspozycji;
  • obrzęk kończyn dolnych;
  • okresowe skurcze nocne;
  • sucha skóra i utrata jej elastyczności;
  • pojawienie się wrzodów.

Przyczyny rozwoju patologii

Przyczyny niewydolności żylnej mogą wynikać z:

  • zwężenie średnicy żył i naczyń;
  • awaria mechanizmu zaworu;
  • żylaki;
  • dziedziczna predyspozycja;
  • duży wysiłek fizyczny;
  • otyłość;
  • miażdżyca;
  • złe nawyki, zmniejszające napięcie żył i naczyń krwionośnych.

Czasami mogą pojawić się naruszenia z powodu blizn po ranach i oparzeniach, zakrzepach krwi. Dziedziczna predyspozycja jest czynnikiem, który znacznie zwiększa prawdopodobieństwo chronicznej niewydolności żylnej (CVI).

Metody diagnostyczne

Aby ustalić dokładną diagnozę, przeprowadza się ankietę. Pacjent jest przepisywany:

  • ogólne i biochemiczne badanie krwi;
  • badanie ultrasonograficzne żył;
  • flebografia (jeśli nie ma wystarczającej ilości danych USG).

Po ustaleniu rozpoznania "niewydolności żylnej" leczenie należy rozpocząć natychmiast. Jest to bardzo ważne, ponieważ przedwczesne wezwanie do lekarza może prowadzić do poważnych konsekwencji.

Jak manifestuje się niewydolność żylna?

Choroba przechodzi przez kilka etapów, zgodnie z którą leczenie jest przepisywane.

Etap kompensacji

Na tym etapie pojawiają się tylko kosmetyczne niedoskonałości: wyraźniejszy kolor naczyń, wzrost żył i pojawienie się naczyniowych gwiazd. Objawy sugerują, że jest to przewlekła niewydolność żylna wynosząca 1 stopień.

Oprócz zmian wzrokowych pacjenci odnotowują zmęczenie nóg, obrzęk kończyn dolnych pod koniec dnia.

Etap subkompensacji

Przewlekła niewydolność żylna drugiego stopnia przejawia się zmianami troficznymi, które skutecznie reagują na leczenie. Scena charakteryzuje się:

  • szybkie zmęczenie stóp;
  • obecność drgawek i mrowienia kończyn;
  • swędzenie skóry na nogach;
  • pojawienie się owrzodzeń troficznych i egzemy.

Etap dekompensacji

Na tym etapie pojawiają się nieodwracalne zmiany, które nie są podatne na leczenie. Pojawiają się silne obrzęki, słoniowacizna. Kolor skóry zmienia się na ciemny fiolet. Pacjent jest trudny do chodzenia, bóle w nogach.

Rodzaje zaburzeń przepływu krwi

Ponieważ żyły w ludzkim ciele są odpowiednio głębokie i powierzchowne, a także różnice w przepływie krwi są różne:

  • CVI wpływające na powierzchowne żyły.
  • Niewydolność zaworów naczyń o cienkich ściankach.
  • Ostra niewydolność, wpływająca na głębokie żyły.

Zespół przewlekłej niewydolności żylnej występuje, gdy żyły są stale narażone na duże obciążenia, a podstawowe objawy różnią się niewiele od początkowego etapu żylaków. Pacjenci odczuwają dyskomfort w kończynach dolnych, zmęczenie podczas szybkiego chodzenia.

Ale w przypadku braku leczenia, objawy nasilają się i już rozwijają silny obrzęk, skóra na goleniach staje się cieńsza i staje się sucha. Rozpoczyna się proces zapalny, charakteryzujący się pojawieniem się plam i świądu. W rezultacie stan ten prowadzi do powstawania owrzodzeń troficznych.

Ostra niewydolność żylna występuje, gdy skrzeplina jest zerwana – jest to bardzo niebezpieczne dla ludzkiego życia.Zakrzep blokuje światło żyły, pacjent odczuwa silny ból w nodze, skóra w miejscu zablokowania staje się niebieskawa. Temperatura ciała wzrasta, a tętno rośnie, a zimny pot pojawia się na skórze. Taki stan jest niebezpieczny, ponieważ w przypadku braku pomocy prowadzi do śmiertelnego wyniku.

Kolejnym czynnikiem zagrażającym życiu może być uraz rozszerzonej żyły, ponieważ krwawienie będzie bardzo trudne do zatrzymania.

Nieadekwatność działania zaworów wynika ze stanu nadmiernej lepkości krwi. Jeśli się podniesie, zawory będą trudniejsze do pokonania z ładunkiem. Zjawiska stagnacji powodują pogorszenie ich funkcjonowania – zwykle ma to miejsce, gdy dana osoba "siedzi" lub "stoi", gdy od dłuższego czasu doświadcza stałych obciążeń tego samego typu. Zjawiska stagnacyjne pojawiają się w krwioobiegu, co powoduje limfostazę – normalny obieg limfy. Prowadzi to do kończyn słoni. Takie momenty tylko zwiększają ciśnienie w zaworach i powodują przerwy w ich działaniu. Powoduje przewlekłej niewydolności żylnej, powolny ruch we krwi (refluks porzucenie krwi nieodpowiednie do głównego kierunku przepływu).

Opcje leczenia

Leczenie niewydolności żylnej kończyn dolnych jest bardzo długim i trudnym procesem, który obejmuje kilka metod eliminacji problemu:

  1. interwencja chirurgiczna;
  2. leczenie narkotyków;
  3. Terapia kompresyjna.

Leczenie chirurgiczne

Technika ta jest wskazana w przypadku poważnych i zaniedbanych przypadków i stanowi 10% chorób. Jeśli żyła zacznie krwawić w miejscu z owrzodzeniem troficznym i przestanie funkcjonować normalnie, wówczas USG określi granice uszkodzenia i takie miejsce zostanie usunięte chirurgicznie.

Leki

Do leczenia objawów kończyn dolnych stosuje się preparaty do użytku wewnętrznego i zewnętrznego. Przypisz żele, maści zawierające heparynę lub pantenol. Środki te chłodzą, koją skórę, łagodzą stany zapalne i wzmacniają żylne ściany. Lek Lyoton, który ma działanie przeciwzakrzepowe, tonizujące, sprawdził się dobrze.

Stosowanie maści terapeutycznych jest dobre, ponieważ mają długotrwały efekt. Muszę powiedzieć, że jeśli używasz maści, to powinna być nałożona pod bandażem.Korzystne są środki przeciwzapalne i przeciwbakteryjne, ponieważ przyczyniają się do regeneracji skóry. Jest to bardziej prawdziwe w przypadku leczenia CVI 1 stopnia.

Terapia zachowawcza

Przy niewydolności żylnej leczenie zachowawcze przynosi dobre wyniki. Przed rozpoczęciem terapii podejmuje się działania mające na celu wyeliminowanie czynników ryzyka: zmniejszenie otyłości, przyjmowanie doustnych środków antykoncepcyjnych, korygowanie wysiłku fizycznego. Podstawą leczenia jest połączenie fizjoterapii, elastycznej kompresji, leków i procedur fizjoterapii.

Dość często zabieg odbywa się w dwóch kierunkach – zachowawczym i chirurgicznym.

Konserwatysta obejmuje:

  • leki, które zwiększają napięcie ścian naczyń krwionośnych, przeciwzapalne, venotonic, leki przeciwzakrzepowe;
  • eliminacja ryzyka choroby (regulacja masy ciała, rozwój właściwych systemów żywienia);
  • ćwiczenia fizyczne;
  • fizjoterapia;
  • zapobieganie procesowi progresji (bielizna kompresyjna, bandażowanie).

W leczeniu chirurgicznym stosuje się skleroterapię.We wnęce żyły znajduje się substancję, która zatrzymuje przepływ krwi w tej dziedzinie.

W przypadku 2 stopni niewydolność żylna, powinno umożliwić dalsze stopy pozostanie w pozycji podwyższonej w stosunku do korpusu (umieszczając je na poduszce lub odlane na kanapy) do odpływu krwi z kończyn. Stosowanie leków, których działanie ma na celu poprawę ton żył i naczyń krwionośnych. Użycie jakichkolwiek leków jest skoordynowana ze specjalistą. Zazwyczaj lekarz przepisze:

  • Anvenol;
  • Asklezan;
  • Antistak;
  • Ginkor-fort;
  • Detralek;
  • Troxevasin;
  • Escuzan.

Leczenie kompresyjne

Metoda ta jest pokazana w początkowym stadium przewlekłej niewydolności żylnej zespołu. Na tym etapie choroby mogą być skutecznie leczone, która jest specjalny masaż, nosi bieliznę kompresji.

Środki zapobiegawcze

Profilaktyka żylnej zaburzeń odpływu związanych z realizacją prostych, ale skutecznych środków. Aktywny tryb życia ze zmianą obciążenia na różnych częściach ciała, zmniejsza ryzyko chorób. Bardzo przydatne do zaangażowania się w basenie, spacery i jogging.

W chwilach odpoczynku nogi powinny próbować unieść się ponad ciałem. Buty powinny być wygodne na środkowym obcasie. Przy pierwotnych objawach choroby leczenie należy rozpocząć od założenia kompresyjnej bielizny.

Niewydolność żylna kończyn dolnych jest podstępna, ponieważ przez długi czas nie daje poważnych objawów. Jednak choroba jest złożona, której konsekwencje mogą być katastrofalne.

Dlatego, jeśli w nogach pojawia się uczucie zmęczenia i zmęczenia, po krótkim spacerze pojawia się obrzęk – jest to sygnał, że należy zwrócić szczególną uwagę na stan żył.

komentarze obsługiwane przez HyperComments

Co to jest niewydolność żylna kończyn dolnych

Niewydolność żylna kończyn dolnych zajmuje pierwsze miejsce wśród chorób naczyniowych. Częściej cierpi na kobiety, a wszystkie, według statystyk, dotyczy to prawie jednej trzeciej dorosłej populacji. Kiedy kilka powodów, w tym ze względu na zwiększone obciążenia, zakłócona płatki zastawek żylnych, które regulują proces przepływu krwi w kończynach dolnych stały przepływ krwi rozpoczyna się w dół przed ruchem w górę, do serca, nie jest to pierwszy objaw – uczucie ciężkości w nogach.

Jeśli choroba rozwinie się, ciśnienie na ściankach naczyń stale rośnie, co prowadzi do ich przerzedzania. Mogą występować blokady żył, a jeśli nie rozpoczniesz leczenia na czas, troficzne owrzodzenia otaczających naczyń żylnych tkanek. Występują objawy powiększenia żylaków – obrzęk kończyn dolnych, drgawki w nocy, wyraźny żylny wzór w pobliżu powierzchni skóry.

Objawy

Objawy niewydolności żylnej zależą od formy, w jakiej występuje – ostrej (OVH) lub przewlekłej (CVI), ciężkości, stadium choroby. OVN kończyn dolnych rozwija się szybko, towarzyszy mu silny ból, obrzęk, wybuch żylnego wzoru na skórze. Główne objawy CVI kończyn dolnych to:

  • systematyczne uczucie ciężkości w nogach;
  • skurcze mięśni w nocy i podczas odpoczynku;
  • obrzęk;
  • hipo- lub przebarwienia skóry, żylne zapalenie skóry;
  • owrzodzenia troficzne, suchość, zaczerwienienie skóry;
  • zawroty głowy, omdlenia.

Przyczyny

Grupa medyczna przyczyn, czyli chorób i stanów, w wyniku których rozwija się przewlekła niewydolność żylna kończyn dolnych, to choroby, w których praca układu mięśniowo-mięśniowego jest zakłócona:

  • flebothrombosis;
  • zakrzepowe zapalenie żył;
  • wrodzone patologie układu naczyniowego;
  • urazy i poważne obrażenia kończyn dolnych.

Istnieją wtórne, tak zwane czynniki niemodyfikowane, które nie są przyczyną pojawienia się OVH i CVI, ale są zagrożone, mogą przyczyniać się do rozwoju choroby lub pogorszenia stanu pacjenta. Należą do nich:

  • genetyczne predyspozycje do choroby;
  • płeć – kobiety cierpią na CVI średnio trzy razy częściej niż mężczyźni, ze względu na wyższy poziom hormonu estrogenowego;
  • ciąża, poród – zwiększona presja na naczynia żylne, następuje zmiana w tle hormonalnym w ciele kobiety;
  • starość;
  • nadwaga;
  • niska aktywność motoryczna;
  • regularna ciężka praca fizyczna, podnoszenie ciężarów.

Formularze

Wyizolować niewydolność żylną kończyn dolnych w postaci ostrej i przewlekłej (występuje również niewydolność żylna mózgu). OVH powstaje w wyniku nakładania się głębokich żył kończyn dolnych podczas zakrzepicy lub urazu nóg. Nie dotyczy to podskórnych naczyń.Głównym objawem ostrego bólu głowy jest silny ból, który zatrzymuje się po zastosowaniu zimnego kompresu, ponieważ przeziębienie zmniejsza objętość krwi w naczyniach.

CVI, wręcz przeciwnie, wpływa na żyły zlokalizowane blisko powierzchni skóry, dlatego towarzyszą jej zmiany zwyrodnieniowe i pigmentacyjne w skórze – plamy pigmentowe, owrzodzenia troficzne. W przypadku opóźnienia w leczeniu, wystąpienie takich anomalii naczyniowych, takich jak ropne zapalenie skóry, tworzenie skrzeplin, patologia ruchu stawu skokowego staje się nieunikniona.

Klasyfikacja CVI

Istnieje międzynarodowy system klasyfikacji niewydolności żylnej w CEAP. Zgodnie z tym systemem wyróżnia się trzy etapy CVI:

  • CVI 1 stopień – w towarzystwie bólu, obrzęku, zespołu konwulsyjnego, pacjent jest zaburzony uczuciem ciężkości nóg;
  • CVI 2 stopnie – w towarzystwie egzemy, stwardnienia skóry, przebarwienia;
  • CVI 3 stopnie – owrzodzenie troficzne na skórze kończyn dolnych.

Diagnostyka

Aby wyjaśnić kliniczny obraz choroby, ustalić dokładną diagnozę i zapewnić pomoc, po przeprowadzeniu zewnętrznego badania lekarz wysyła pacjenta do przeprowadzenia następujących badań:

  • Ultradźwięki kończyn dolnych;
  • ogólna analiza krwi i biochemia;
  • flebografia.

Leczenie niewydolności żylnej kończyn dolnych

Naruszenie żylnego odpływu kończyn dolnych, zwane niewydolnością żylną, leczone jest za pomocą złożonej terapii, która obejmuje:

  • eliminacja czynników ryzyka;
  • terapia lekowa;
  • korekta aktywności fizycznej pacjenta przy pomocy gimnastyki medycznej;
  • fizjoterapia;
  • interwencja chirurgiczna;
  • metoda kompresji sprężystej.

Przygotowania

Mechanizm leczenia CV preparatami medycznymi opracowywany jest w zależności od stadium rozwoju choroby. Przy pierwszym stopniu CVI stosuje się skleroterapię – dożylną iniekcję leku, która znacznie zmniejsza przepływ krwi w odkształconej części naczynia. Podczas drugiego stopnia terapia jest stosowana z lekami, które zwiększają ogólny ton naczyń żylnych i ustanawiają procesy krążenia sąsiednich tkanek. W takim przypadku główne wyniki są osiągane tylko przez 3-4 miesiące leczenia, a całkowity czas trwania kursu wynosi 6-8 miesięcy.

Na trzecim etapie pacjent wymaga kompleksowego leczenia głównych objawów i powikłań.Wyznaczono preparaty o ogólnym spektrum działania i maści do stosowania miejscowego. W trakcie złożonej terapii obowiązkowe jest mianowanie flebotoników, niesteroidowych leków przeciwzapalnych, antykoagulantów, dezagregantów i leków przeciwhistaminowych. Preparaty do stosowania zewnętrznego wybiera się z grupy leków zawierających kortykosteroidy.

Ważne jest wyznaczenie właściwych procedur fizjoterapii i doboru kompleksu gimnastyki leczniczej. W większości przypadków mianowany;

  • elektroforeza;
  • balneoterapia;
  • prąd diadynamiczny.

Wrzody troficzne związane z trzecim etapem odnoszą się do bardzo groźnego rodzaju chorób skóry, obarczonych wieloma poważnymi powikłaniami i występowaniem infekcji. Pacjentowi przepisano odpoczynek w łóżku, długotrwałą terapię antybakteryjną, regularne miejscowe leczenie higieniczne środkami antyseptycznymi. Aby przyspieszyć ten proces, zalecamy środki z zawartością naturalnych antyseptyków roślinnych – propolisu, rokitnika – i noszenia koszulki medycznej.

Środki ludzi

W początkowych etapach niewydolności żylnej kończyn dolnych i jako środki zapobiegawczeaby poprawić krążenie krwi i zmniejszyć bolesne odczucia, skorzystaj z ludowych środków zaradczych. Z pomocy dolegliwości:

  • smak kasztanowca;
  • olej z rumianku;
  • Nalewka alkoholowa o zapachu ruty;
  • nalewka srebrzystego piołunu;
  • okłady z kaptura – zwykła locha;
  • zawija się serwatką mleczną;
  • Nalewka alkoholowa Kalanchoe.

W zapobieganiu niewydolności żylnej kończyn dolnych należy przestrzegać diety żywieniowej, aby zrezygnować ze smażonej i tłustej żywności. Zaleca się spożywać pokarmy o właściwościach przeciwzakrzepowych:

  • figi;
  • kapusta morska;
  • cebula;
  • pomidory.

Terapia kompresyjna

Leczenie metodą kompresji sprężystej obejmuje dwa główne punkty – noszenie lnu kompresyjnego (wysoce zalecane dla kobiet w ciąży) i bandażowanie kończyn dolnych bandażem elastycznym. Dzięki terapii kompresyjnej znaczną poprawę stanu pacjenta z niewydolnością żylną kończyn dolnych uzyskuje się dzięki następującym cechom:

  • zmniejszenie obrzęku;
  • przywrócenie normalnej pracy pompy zastawki mięśniowej;
  • poprawa mikrokrążenia tkanek i hemodynamiki żył.

Bandaże tracą sprężystość po kilku praniach, więc powinny one zostać zastąpione średnio raz na dwa lub trzy miesiące, a na przemian z noszenia pończoch uciskowych lub spodnie. Bandaż kompresyjny kończyn dolnych przeprowadzany jest zgodnie z następującymi zasadami:

  • wyprodukowane przed wynurzeniem;
  • obandażowaną nogę od dołu do góry, od kostki do połowy uda;
  • Bandażowanie powinno być napięte, ale ból i ściskanie nie powinny być odczuwalne.

Interwencja chirurgiczna

Gdy pacjent jest zasysane do późnego stadium niewydolności żylnej kończyn dolnych, lekarz może przepisać działania następującego typu:

  • skleroterapia;
  • napromieniowanie laserowe;
  • flebektomia;
  • Ablacja.

Zapobieganie

W zapobieganiu niewydolności żylnej czynniki ryzyka są zmniejszone poprzez aktywny styl życia, dostosowanie nawyków żywieniowych, unikanie palenia i alkoholu, niewygodne buty i ciasne ubrania. Jeśli istnieje predyspozycja genetyczna w obecności wywiadu medycznego, zaleca się przeprowadzenie profilaktycznego badania ultrasonograficznego żył w celu wykrycia objawów patologicznych i szybkiego leczenia niewydolności żylnej.

W jaki sposób choroba jest zakodowana w ICD?

Międzynarodowa Klasyfikacja Chorób ICD Statystyczna-10 nie pozwala lekarzom wykorzystywać dowolne terminy z diagnozą. Przewlekła niewydolność żylna jest przedstawiony jako „obwodowy” I00-I99 w klasie (choroby układu sercowo-naczyniowego) w tej samej grupy, jak „innych zmian żylnych” pod kodem I87.2.

Należy zwrócić uwagę na fakt, że żylaki, zakrzepica i zapalenie żył posiadają własne kody i nie równą obwodowej niewydolności żylnej.

Kliniczne formy i warianty choroby

Sercem zmian patologicznych jest całkowita porażka aparatu żylnego zastawki. Rozwija się stopniowo. Znajduje się w tych częściach ciała, które są najbardziej dotknięte przez ładunek. Najbardziej odległe są żyły kończyn dolnych.

Odpływ krwi powinien być stale zapewniany przez "pompę mięśniową" nóg, przez odsysanie prawego przedsionka i duże żylne pnie. Każda awaria tego mechanizmu prowadzi do początkowych etapów awarii.

Więcej informacji o patologicznym mechanizmie uszkodzenia żył w rozwoju niewydolności żylnej można znaleźć w tym artykule.

Biorąc pod uwagę patofizjologię, 3 warianty przewlekłe

Obejrzyj wideo: Leczenie żyłaków kończyn dolnych metodą RF

Like this post? Please share to your friends:

;-) :| :x :twisted: :smile: :shock: :sad: :roll: :razz: :oops: :o :mrgreen: :lol: :idea: :grin: :evil: :cry: :cool: :arrow: :???: :?: :!: